Çocukları mutlu etmek ne kolay, bir balon bile onları mutlu etmeye yetiyor üstelik. En çok istediğim şey çocuklarımın büyüme çağında da böyle olmaları. Ufak şeylerden mutlu olsunlar,doyumsuz, marka düşkünü olmasınlar. Varsa yesinler, yoksa bulduklarına şükretsinler..
Sonsuz bir sevgiyle hiç bitmeyen tükenmeyen sabırla onları sevmek istiyorum. Daima hayatımda olsunlar istiyorum büyüdüklerini görmek, bir gün annemi de bu mutlu ederdi, annem de bunu çok severdi desinler istiyorum..İki üç resim ekleyip neden böyle duygusal anlar yaşadım bilmiyorum demek ki öylesine yapmamışım bunları onu anlıyorum..
Çoğu zaman kızımla ve oğlumla gireriz mutfağa onlara birer parça hamur koparıp ve küçük merdaneler verip nasıl mutlu olduklarını seyrederim. Bende bu şekilde yarım kalanları tamamlarım. Ama bunlar onlara süpriz olsun diye zaman zaman yaptıklarım:)
Çikolataya batırılmış çilekler bugün kızımı dolabı açınca çok mutlu etti :) Yani bunları yapama kadar bir tepsi börek yapardım oda ayrı bir konu :) basit ama el oyalayıcı, ama tadı, zahmete değer doğrusu :)
Bir gün çoçuklar ince krispi yerken krakerin yüz ifadesi olduğunu gören benim mutluluğum:) Hemen kafamda planlar yaptım ne olur, nasıl olur diye :)İçerisine patates haşlayıp koydum. Ama hemen tüketilmiyecekse kraker yumuşuyor söyliyim:) Peynir filanda koyulur denemek lazım:)
Kurabiye canavarları, vişneli kap kek ve tavşanlı pasta :) Pastayı herşeyden biraz güzel gülün blogunda gördüm ama sağ tık engeli var link veremiyorum yapmak isteyenler için BURADA anlattım.İştahsız çocuklar için diğer kaydım Burada
tekrar görüşmek üzere:)
